dialect
zelfstandig naamwoord /diaˈlɛkt/Betekenis
- een taalvariëteit met onderscheidende grammaticale, fonologische en andere kenmerken
- een niet-standaard taalvariëteit
Hoe spreek je dialect uit?
/diaˈlɛkt/
Dialect bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| i | riet |
| a | maan |
| l | land |
| ɛ | bed |
| k | kat |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dialecten | meervoud |
| dialectje | verkleinwoord, enkelvoud |
| dialectjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘streektaal’ voor het eerst aangetroffen in 1723
Woordfamilie van dialect
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dialecten | meervoud | dialect |
| dialectje | verkleinwoord | dialect |
| dialectjes | verkleinwoord meervoud | dialect |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dialect zijn vastgelegd.