contingentie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- toevalligheid
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| contingenties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘toevalligheid’ voor het eerst aangetroffen in 1650
Woordfamilie van contingentie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| contingenties | meervoud | contingentie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van contingentie zijn vastgelegd.