titaan
zelfstandig naamwoord /ti'tan/Betekenis
- scheikundig element met symbool Ti en atoomnummer 22. Het is een grijs overgangsmetaal
- een reusachtig, geweldig krachtig persoon
- titanium; scheikundig element met atoomnummer 22. Het is een grijs overgangsmetaal
Hoe spreek je titaan uit?
/tiˈtan/
Titaan bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| t | tak |
| i | riet |
| a | maan |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| titaantje | verkleinwoord, enkelvoud |
| titaantjes | verkleinwoord, meervoud |
| titanen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘chemisch element’ voor het eerst aangetroffen in 1835
Woordfamilie van titaan
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| titaantje | verkleinwoord | titaan |
| titaantjes | verkleinwoord meervoud | titaan |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van titaan zijn vastgelegd.