pantalon
zelfstandig naamwoord ˌpɑntaˈlɔnBetekenis
- een lange broek
- broek
Hoe spreek je pantalon uit?
/ˌpɑntaˈlɔn/
Pantalon bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| t | tak |
| a | maan |
| l | land |
| ɔ | bot |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pantalonnetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| pantalonnetjes | verkleinwoord, meervoud |
| pantalons | meervoud |
Herkomst
van Frans pantalon, een eponiem dat verwijst naar Pantalone een personage uit de Italiaanse commedia dell'arte dat vanwege zijn magere benen een lange broek droeg in plaats van de in die tijd gebruikelijke kniebroeken; in de betekenis van ‘lange broek’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1809
Woordfamilie van pantalon
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pantalonnetje | verkleinwoord | pantalon |
| pantalonnetjes | verkleinwoord meervoud | pantalon |
| pantalons | meervoud | pantalon |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pantalon zijn vastgelegd.