hormon
zelfstandig naamwoord hɔrˈmɔnBetekenis
- een stof die door een endocriene klier wordt afgescheiden en een bepaald effect veroorzaakt in het lichaam
- hormoon
Hoe spreek je hormon uit?
/hɔrˈmɔn/
Hormon bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| ɔ | bot |
| r | rood |
| m | maan |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| hormons | meervoud |
Herkomst
mogelijk via Duits Hormon van Engels hormone, gevormd uit Oudgrieks ὁρμῶν (hormoon), het tegenwoordig deelwoord van ὁρμάω (hormáoo) "in beweging brengen", dus: "de in beweging brengende" De naam is in 1904 door de Britse artsen E.H. Starling en W.M. Bayliss bedacht, omdat het gaat om stoffen die voor het lichaam signaal zijn om bepaalde reacties op gang te brengen.
Woordfamilie van hormon
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| hormons | meervoud | hormon |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van hormon zijn vastgelegd.