compagnon
zelfstandig naamwoord kɔmpɑ'ɲɔnBetekenis
- metgezel, makker, maat, kompaan, vriend
- vennoot, handelsgenoot, medefirmant, zakenpartner, associé
Hoe spreek je compagnon uit?
/kɔmpɑˈnjɔn/
Compagnon bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| m | maan |
| p | pak |
| ɑ | bad |
| n | nek |
| j | ja |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| compagnonnetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| compagnonnetjes | verkleinwoord, meervoud |
| compagnons | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘handelsgenoot’ voor het eerst aangetroffen in 1574
Woordfamilie van compagnon
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| compagnonnetje | verkleinwoord | compagnon |
| compagnonnetjes | verkleinwoord meervoud | compagnon |
| compagnons | meervoud | compagnon |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van compagnon zijn vastgelegd.