ion
zelfstandig naamwoord /jɔn/Betekenis
- een atoom of een molecuul die elektrisch geladen is door een gebrek aan of overschot van één of meer elektronen
Hoe spreek je ion uit?
/jɔn/
Ion bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| j | ja |
| ɔ | bot |
| n | nek |
zelfstandig naamwoord — neuter
- atoom of een molecuul die elektrisch geladen is door een gebrek aan of overschot van één of meer elektronen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ionen | meervoud |
Herkomst
van Oudgrieks ῐ̓όν (ión) "het gaande", naar het voorbeeld van anion en kation; in de betekenis van ‘elektrisch geladen deeltje’ aangetroffen vanaf 1886
Woordfamilie van ion
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ionen | meervoud | ion |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ion zijn vastgelegd.