carbon
zelfstandig naamwoord kɑr'bɔnBetekenis
- carbonpapier
- koolstof
- koolstof; een chemisch element en een kleurloos of zwart niet-metaal, met atoomnummer 6
Hoe spreek je carbon uit?
/kɑrˈbɔn/
Carbon bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɑ | bad |
| r | rood |
| b | bak |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| carbonnetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| carbonnetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
van het Engels (koolstof)
Woordfamilie van carbon
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| carbonnetje | verkleinwoord | carbon |
| carbonnetjes | verkleinwoord meervoud | carbon |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van carbon zijn vastgelegd.