salon
zelfstandig naamwoord saˈlɔnBetekenis
- meestal wat sjiekere woonkamer
- (Vlaams) bankstel
- georganiseerde bijeenkomst of grote beurs 4
- kunstzinnige en/of filosofische bijeenkomst van geletterden, vaak bij iemand thuis gehouden; met name populair in Frankrijk in de 17e-18 eeuw
Hoe spreek je salon uit?
/saˈlɔn/
Salon bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| a | maan |
| l | land |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- meestal wat chiquere woonkamer
- bankstel
- georganiseerde bijeenkomst of grote beurs [4]
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| salonnetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| salonnetjes | verkleinwoord, meervoud |
| salons | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, verder te herleiden tot het Italiaanse salone. In de betekenis van ‘ontvangkamer’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1863
Woordfamilie van salon
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| salonnetje | verkleinwoord | salon |
| salonnetjes | verkleinwoord meervoud | salon |
| salons | meervoud | salon |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van salon zijn vastgelegd.