pakket
zelfstandig naamwoord /pɑ'kɛt/Betekenis
- een verzameling voorwerpen of begrippen
- klein pak, bijvoorbeeld per post
Hoe spreek je pakket uit?
/pɑˈkɛt/
Pakket bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| ɑ | bad |
| k | kat |
| ɛ | bed |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — neuter
- verzameling maatregelen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pakketje | verkleinwoord, enkelvoud |
| pakketjes | verkleinwoord, meervoud |
| pakketten | meervoud |
Herkomst
Van Middelfrans paquet, dat op zijn beurt mogelijk is ontleend aan Middelnederlands pac. In de betekenis van ‘klein pak’ voor het eerst aangetroffen in 1599
Woordfamilie van pakket
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pakketje | verkleinwoord | pakket |
| pakketjes | verkleinwoord meervoud | pakket |
| pakketten | meervoud | pakket |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pakket zijn vastgelegd.