pincet
zelfstandig naamwoord pɪnˈsɛtBetekenis
- een gevorkt werktuig bestaande uit twee armen waarvan de punt bijeengeknepen kan worden
Hoe spreek je pincet uit?
/pɪnˈsɛt/
Pincet bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| s | sok |
| ɛ | bed |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pincetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| pincetjes | verkleinwoord, meervoud |
| pincetten | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘tangetje’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1672
Woordfamilie van pincet
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pincetje | verkleinwoord | pincet |
| pincetjes | verkleinwoord meervoud | pincet |
| pincetten | meervoud | pincet |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pincet zijn vastgelegd.