ferment
zelfstandig naamwoord fɛrˈmɛntBetekenis
- stof waarin gistcellen zitten, zodat contact met die stof gisting kan veroorzaken
- aanzet die op zichzelf niet zo sterk is, maar een zichzelf versterkende ontwikkeling op gang brengt
- stof die het verloop van een chemische reactie bevordert zonder daar zelf aan deel te nemen
Hoe spreek je ferment uit?
/fɛrˈmɛnt/
Ferment bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| f | fiets |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| m | maan |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| fermenten | meervoud |
Herkomst
via Frans ferment zn van Latijn fermentum, in de betekenis 'giststof' aangetroffen vanaf 1650
Woordfamilie van ferment
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| fermenten | meervoud | ferment |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ferment zijn vastgelegd.