urgentie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- dringende noodzaak
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| urgenties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘dringende noodzaak’ voor het eerst aangetroffen in 1803
Woordfamilie van urgentie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| urgenties | meervoud | urgentie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van urgentie zijn vastgelegd.