intellectueel
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌɪntɛlɛktyˈwelBetekenis
- iemand met een verstandelijke instelling
- betrekking hebbend op het verstand, verstandelijk
Hoe spreek je intellectueel uit?
/ˌɪntɛlɛktyˈwel/
Intellectueel bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de vijfde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| n | nek |
| t | tak |
| ɛ | bed |
| l | land |
| k | kat |
| y | fuut |
| w | quiz |
| e | veel |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| intellectueeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| intellectueeltjes | verkleinwoord, meervoud |
| intellectuelen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verstandelijk’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van intellectueel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| intellectueels | woordvorm | intellectueel |
| intellectueelst | woordvorm | intellectueel |
| intellectueelste | woordvorm | intellectueel |
| intellectueeltje | verkleinwoord | intellectueel |
| intellectueeltjes | verkleinwoord meervoud | intellectueel |
| intellectuele | woordvorm | intellectueel |
| intellectuelen | meervoud | intellectueel |
| intellectueler | woordvorm | intellectueel |
| intellectuelere | woordvorm | intellectueel |
| intellectuelers | woordvorm | intellectueel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van intellectueel zijn vastgelegd.