dier
zelfstandig naamwoord, aanwijzend voornaamwoord, bijvoeglijk naamwoord /diːr/Betekenis
- met zintuigen uitgerust meercellig organisme dat zijn energie verkrijgt uit andere dierlijke of plantaardige organismen
- vrouwelijk enkelvoud van die
- meervoud van die
- kostbaar
- dor
Hoe spreek je dier uit?
/dir/
Dier bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| i | riet |
| r | rood |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dieren | meervoud |
| diertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| diertjes | verkleinwoord, meervoud |
aanwijzend voornaamwoord — demonstrative
- genitief vrouwelijk enkelvoud van die obsolete
- genitief meervoud van die obsolete
Herkomst
erfwoord, in de betekenis van ‘beest’ aangetroffen vanaf 901
Woordfamilie van dier
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dierder | woordvorm | dier |
| dierdere | woordvorm | dier |
| dierders | woordvorm | dier |
| diere | woordvorm | dier |
| diers | woordvorm | dier |
| dierst | woordvorm | dier |
| dierste | woordvorm | dier |
| diertje | verkleinwoord | dier |
| diertjes | verkleinwoord meervoud | dier |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dier zijn vastgelegd.