dierentuin
zelfstandig naamwoord ˈdirə(n)ˌtœynBetekenis
- een verzameling levende, oorspronkelijk wilde dieren die in een vaak parkachtige omgeving in gevangenschap worden gehouden om het publiek de gelegenheid te geven ze te kunnen bekijken
Hoe spreek je dierentuin uit?
/ˈdirənˌtœyn/
Dierentuin bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| i | riet |
| r | rood |
| ə | de |
| n | nek |
| t | tak |
| œy | huis |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| dierentuinen | meervoud |
| dierentuintje | verkleinwoord, enkelvoud |
| dierentuintjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van dier en tuin met het invoegsel -en- . Dit is een leenvertaling van het Franse jardin zoologique (letterlijk: "dierkundige tuin").
Woordfamilie van dierentuin
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| dierentuinen | meervoud | dierentuin |
| dierentuintje | verkleinwoord | dierentuin |
| dierentuintjes | verkleinwoord meervoud | dierentuin |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van dierentuin zijn vastgelegd.