regulier
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord ˌreɣyˈlirBetekenis
- ordesgeestelijke, kloosterling
- geregeld, regelmatig
- volgens een kloosterregel levend, tot een religieuze orde behorend
Hoe spreek je regulier uit?
/ˌrexyˈlir/
Regulier bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| r | rood |
| e | veel |
| x | acht |
| y | fuut |
| l | land |
| i | riet |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| regulieren | meervoud |
bijvoeglijk naamwoord
- volgens een bepaalde kloosterregel levend, tot een specifiek religieuze orde behorend
Herkomst
Van Frans régulier. In de betekenis van ‘geregeld’ voor het eerst aangetroffen in 1669
Woordfamilie van regulier
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| regulierder | woordvorm | regulier |
| regulierdere | woordvorm | regulier |
| regulierders | woordvorm | regulier |
| reguliere | woordvorm | regulier |
| regulieren | meervoud | regulier |
| reguliers | woordvorm | regulier |
| regulierst | woordvorm | regulier |
| regulierste | woordvorm | regulier |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van regulier zijn vastgelegd.