winkelier
zelfstandig naamwoord ˌwɪŋkəˈlirBetekenis
- een detailhandelaar die een winkel houdt of heeft
Hoe spreek je winkelier uit?
/ˌwɪŋkəˈlir/
Winkelier bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| w | quiz |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| k | kat |
| ə | de |
| l | land |
| i | riet |
| r | rood |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| winkeliers | meervoud |
| winkeliertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| winkeliertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘man die een winkel drijft’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1614
Woordfamilie van winkelier
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| winkeliers | meervoud | winkelier |
| winkeliertje | verkleinwoord | winkelier |
| winkeliertjes | verkleinwoord meervoud | winkelier |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van winkelier zijn vastgelegd.