juwelier
zelfstandig naamwoord ˌjuwəˈlirBetekenis
- iemand die juwelen vervaardigt en erin handelt
Hoe spreek je juwelier uit?
/ˌjuwəˈlir/
Juwelier bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| j | ja |
| u | boek |
| w | quiz |
| ə | de |
| l | land |
| i | riet |
| r | rood |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| juweliers | meervoud |
| juweliertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| juweliertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘handelaar in juwelen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1520
Woordfamilie van juwelier
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| juweliers | meervoud | juwelier |
| juweliertje | verkleinwoord | juwelier |
| juweliertjes | verkleinwoord meervoud | juwelier |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van juwelier zijn vastgelegd.