crediteur
zelfstandig naamwoord ˌkrediˈtørBetekenis
- iemand aan wie iemand iets (meestal geld) verschuldigd is
Hoe spreek je crediteur uit?
/ˌkrediˈtør/
Crediteur bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| r | rood |
| e | veel |
| d | dak |
| i | riet |
| t | tak |
| ø | deur |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| crediteuren | meervoud |
| crediteurs | meervoud |
| crediteurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| crediteurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van crediteren met het achtervoegsel -eur
Woordfamilie van crediteur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| crediteuren | meervoud | crediteur |
| crediteurs | meervoud | crediteur |
| crediteurtje | verkleinwoord | crediteur |
| crediteurtjes | verkleinwoord meervoud | crediteur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van crediteur zijn vastgelegd.