monteur
zelfstandig naamwoord mɔnˈtørBetekenis
- deskundige die machines, apparaten, leidingen e.d. in elkaar zet of herstelt
- zetter
Hoe spreek je monteur uit?
/mɔnˈtør/
Monteur bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| t | tak |
| ø | deur |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| monteurs | meervoud |
| monteurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| monteurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vakman die machines herstelt’ voor het eerst aangetroffen in 1865
Woordfamilie van monteur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| monteurs | meervoud | monteur |
| monteurtje | verkleinwoord | monteur |
| monteurtjes | verkleinwoord meervoud | monteur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van monteur zijn vastgelegd.