executeur
zelfstandig naamwoord ɛksəky'tørBetekenis
- uitvoerder van een gerechtelijk vonnis
Hoe spreek je executeur uit?
/ɛksəkyˈtør/
Executeur bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɛ | bed |
| k | kat |
| s | sok |
| ə | de |
| y | fuut |
| t | tak |
| ø | deur |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- executeur-testamentair (testamentuitvoerder): uitvoerder van uiterste wilsbeschikkingen in een codicil of testament (Belgisch erfrecht; Nederlands erfrecht tot 2003); bij uiterste wilsbeschikking in een notariële of onderhandse akte (testament) door erflater benoemd beheerder van een nalatenschap en afwikkelaar van de nalatenschapsschulden (geldend Nederlands erfrecht)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| executeuren | meervoud |
| executeurs | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘uitvoerder’ voor het eerst aangetroffen in 1476.
Woordfamilie van executeur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| executeuren | meervoud | executeur |
| executeurs | meervoud | executeur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van executeur zijn vastgelegd.