explicateur
zelfstandig naamwoord ɛksplika'tørBetekenis
- iemand die expliceert (uitleg geeft, zoals bv. vroeger bij een stomme film)
Hoe spreek je explicateur uit?
/ɛksplikaˈtør/
Explicateur bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɛ | bed |
| k | kat |
| s | sok |
| p | pak |
| l | land |
| i | riet |
| a | maan |
| t | tak |
| ø | deur |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| explicateurs | meervoud |
| explicateurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| explicateurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van expliceren of expliqueren met het achtervoegsel -ateur
Woordfamilie van explicateur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| explicateurs | meervoud | explicateur |
| explicateurtje | verkleinwoord | explicateur |
| explicateurtjes | verkleinwoord meervoud | explicateur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van explicateur zijn vastgelegd.