deserteur
zelfstandig naamwoord dezɛr'tørBetekenis
- een militair die uit eigen wil zijn legeronderdeel in de steek laat
- iemand die zijn eigen club verraad
Hoe spreek je deserteur uit?
/dezɛrˈtør/
Deserteur bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| e | veel |
| z | zon |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| t | tak |
| ø | deur |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| deserteurs | meervoud |
| deserteurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| deserteurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘wegloper’ voor het eerst aangetroffen in 1688
Woordfamilie van deserteur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| deserteurs | meervoud | deserteur |
| deserteurtje | verkleinwoord | deserteur |
| deserteurtjes | verkleinwoord meervoud | deserteur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van deserteur zijn vastgelegd.