inquisiteur
zelfstandig naamwoord ˌiŋkwiziˈtørBetekenis
- officier van de inquisitie (pauselijk ketterjager)
Hoe spreek je inquisiteur uit?
/ˌiŋkwiziˈtør/
Inquisiteur bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| i | riet |
| ŋ | ding |
| k | kat |
| w | quiz |
| z | zon |
| t | tak |
| ø | deur |
| r | rood |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- functionaris van de kerkelijke rechtbank die ketters moet opsporen en bestraffen person
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| inquisiteurs | meervoud |
Herkomst
van Frans inquisiteur
Woordfamilie van inquisiteur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| inquisiteurs | meervoud | inquisiteur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van inquisiteur zijn vastgelegd.