instructeur
zelfstandig naamwoord ˌɪnstrʏkˈtørBetekenis
- iemand die anderen instrueert (onderricht) in een vaardigheid
Hoe spreek je instructeur uit?
/ˌɪnstrʏkˈtør/
Instructeur bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| n | nek |
| s | sok |
| t | tak |
| r | rood |
| ʏ | put |
| k | kat |
| ø | deur |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| instructeurs | meervoud |
| instructeurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| instructeurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘leermeester’ voor het eerst aangetroffen in 1664
Woordfamilie van instructeur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| instructeurs | meervoud | instructeur |
| instructeurtje | verkleinwoord | instructeur |
| instructeurtjes | verkleinwoord meervoud | instructeur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van instructeur zijn vastgelegd.