ingenieur
zelfstandig naamwoord /ˌɪŋʒeˈɲør/Betekenis
- een hogergeschoold persoon (meestal academicus) die wetenschappelijke kennis gebruikt om allerhande technische, technologische en organisatorische problemen op te lossen
Hoe spreek je ingenieur uit?
/ˌɪŋʒeˈnjør/
Ingenieur bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ʒ | journaal |
| e | veel |
| n | nek |
| j | ja |
| ø | deur |
| r | rood |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die is opgeleid in het hoger onderwijs om allerhande technische, technologische en organisatorische problemen op te lossen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ingenieurs | meervoud |
| ingenieurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| ingenieurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
van Frans ingénieur, in de betekenis van ‘afgestudeerde aan een hogere technische school’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1842
Woordfamilie van ingenieur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ingenieurs | meervoud | ingenieur |
| ingenieurtje | verkleinwoord | ingenieur |
| ingenieurtjes | verkleinwoord meervoud | ingenieur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ingenieur zijn vastgelegd.