constateur
zelfstandig naamwoord kɔnsta'tørBetekenis
- toestel bestemd om de aankomsttijd van postduiven te registreren bij een wedstrijd, een duivenklok
- iemand die constateert
Hoe spreek je constateur uit?
/kɔnstaˈtør/
Constateur bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| s | sok |
| t | tak |
| a | maan |
| ø | deur |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| constateurs | meervoud |
| constateurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| constateurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van constateren met het achtervoegsel -eur (met het voorvoegsel con-)
Woordfamilie van constateur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| constateurs | meervoud | constateur |
| constateurtje | verkleinwoord | constateur |
| constateurtjes | verkleinwoord meervoud | constateur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van constateur zijn vastgelegd.