inspecteur
zelfstandig naamwoord ˌɪnspɛkˈtørBetekenis
- iemand wiens taak het is inspecties uit te voeren
- een rang in de hiërarchie van de politie tussen brigadier en hoofdinspecteur
Hoe spreek je inspecteur uit?
/ˌɪnspɛkˈtør/
Inspecteur bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| n | nek |
| s | sok |
| p | pak |
| ɛ | bed |
| k | kat |
| t | tak |
| ø | deur |
| r | rood |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| inspecteurs | meervoud |
| inspecteurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| inspecteurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘opziener’ voor het eerst aangetroffen in 1688
Woordfamilie van inspecteur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| inspecteurs | meervoud | inspecteur |
| inspecteurtje | verkleinwoord | inspecteur |
| inspecteurtjes | verkleinwoord meervoud | inspecteur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van inspecteur zijn vastgelegd.