instructie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een order, een aanwijzing
- onderricht in een vaardigheid
- het voorbereiden van rechtszaken
- één enkele bewerking (commando) die door de processor uitgevoerd wordt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| instructies | meervoud |
| instructietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| instructietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘onderricht, aanwijzing’ voor het eerst aangetroffen in 1467
Woordfamilie van instructie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| instructies | meervoud | instructie |
| instructietje | verkleinwoord | instructie |
| instructietjes | verkleinwoord meervoud | instructie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van instructie zijn vastgelegd.