constatering
zelfstandig naamwoord kɔnsta'terɪŋBetekenis
- het constateren
Hoe spreek je constatering uit?
/kɔnstaˈterɪŋ/
Constatering bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| s | sok |
| t | tak |
| a | maan |
| e | veel |
| r | rood |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| constateringen | meervoud |
| constaterinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| constaterinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van constateren met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van constatering
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| constateringen | meervoud | constatering |
| constaterinkje | verkleinwoord | constatering |
| constaterinkjes | verkleinwoord meervoud | constatering |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van constatering zijn vastgelegd.