constellatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het gehele samenstel van factoren dat invloed op iets of iemand uitoefent
- configuratie, onderlinge stand van hemellichamen
- sterrenbeeld
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| constellaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘sterrenbeeld’ voor het eerst aangetroffen in 1451
Woordfamilie van constellatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| constellaties | meervoud | constellatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van constellatie zijn vastgelegd.