explicatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- uitleg, toelichting
- discussie waarin men van iemand een verklaring van zijn gedrag of houding verlangt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| explicaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit Frans explication vernederlandst met het achtervoegsel -tie , in de betekenis van ‘uitleg’ voor het eerst aangetroffen in 1649
Woordfamilie van explicatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| explicaties | meervoud | explicatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van explicatie zijn vastgelegd.