executie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- uitvoering van een vonnis, tenuitvoerbrenging
- de uitvoering van een doodvonnis, terechtstelling
- inbeslagneming en verkoop van iemands bezittingen wegens schuld, gerechtelijke verkoop, executoriale verkoop, executieverkoop
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| executies | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘uitvoering’ voor het eerst aangetroffen in 1299
Woordfamilie van executie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| executies | meervoud | executie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van executie zijn vastgelegd.