declinatie
zelfstandig naamwoord /dekliˈna(t)si/Betekenis
- van een punt op aarde, de hoek tussen het magnetische en het geografische noorden
- de afstand (in booggraden) van een hemelobject ten opzichte van de hemelequator
- het veranderen van de vorm van een zelfstandig naamwoord met een zekere grammaticale betekenis aanduiden|aan te duiden
Hoe spreek je declinatie uit?
/dekliˈnatsi/
Declinatie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| e | veel |
| k | kat |
| l | land |
| i | riet |
| n | nek |
| a | maan |
| t | tak |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- de flexie van een naamwoord of voornaamwoord naar geslacht, getal en naamval
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| declinaties | meervoud |
| declinatietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| declinatietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘naamwoordsflexie; afstand tot hemelequator’ voor het eerst aangetroffen in 1240.
Woordfamilie van declinatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| declinaties | meervoud | declinatie |
| declinatietje | verkleinwoord | declinatie |
| declinatietjes | verkleinwoord meervoud | declinatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van declinatie zijn vastgelegd.