capitulatie
zelfstandig naamwoord kapityˈla(t)siBetekenis
- internationaalrechtelijke verklaring dat een partij de strijd staakt tijdens een oorlog
- verdrag waarin een staat afstand doet van jurisdictie binnen zijn grenzen over de onderdanen van een andere staat
- belofte, vaak in de vorm van een eed, van een kandidaat-bestuurder aan stemgerechtigden om in geval van verkiezing een aantal zaken te regelen
- contract waarbij een soevereine staat een of meerdere legereenheden verhuurt aan een andere staat
Hoe spreek je capitulatie uit?
/kapityˈlatsi/
Capitulatie bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| a | maan |
| p | pak |
| i | riet |
| t | tak |
| y | fuut |
| l | land |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- internationaalrechtelijke verklaring dat een partij de strijd tijdens een oorlog opgeeft
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| capitulaties | meervoud |
Herkomst
van Frans capitulation, op te vatten als naamwoord van handeling van capituleren met het achtervoegsel -atie, in de betekenis van ‘overgave van troepen’ voor het eerst aangetroffen in 1651
Woordfamilie van capitulatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| capitulaties | meervoud | capitulatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van capitulatie zijn vastgelegd.