predicatie
zelfstandig naamwoord prediˈka(t)siBetekenis
- toespraak door een voorganger om een bepaald geloof uit te dragen
- vermanende toespraak
Hoe spreek je predicatie uit?
/prediˈkatsi/
Predicatie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| r | rood |
| e | veel |
| d | dak |
| i | riet |
| k | kat |
| a | maan |
| t | tak |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Klinkt hetzelfde als predikatie.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| predicaties | meervoud |
| predicatiën | meervoud |
| predikatie |
Herkomst
via Middelnederlands predicatie / predicacie van Oudfrans predication, op te vatten als Naamwoord van handeling van prediceren met het achtervoegsel -atie
Woordfamilie van predicatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| predicaties | meervoud | predicatie |
| predicatiën | meervoud | predicatie |
| predikatie | feminine | predicatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van predicatie zijn vastgelegd.