complicatie
zelfstandig naamwoord ˌkɔmpliˈka(t)siBetekenis
- bijkomende ziekte (verergering)
- verwikkeling, ongunstige samenloop
Hoe spreek je complicatie uit?
/ˌkɔmpliˈkatsi/
Complicatie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| m | maan |
| p | pak |
| l | land |
| i | riet |
| a | maan |
| t | tak |
| s | sok |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| complicaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘verwikkeling’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van complicatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| complicaties | meervoud | complicatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van complicatie zijn vastgelegd.