configuratie
zelfstandig naamwoord ˌcɔɱfiɣyˈra(t)siBetekenis
- samenstel van figuren
- systeem van punten en lijnen (resp. vlakken)
- onderlinge stand van voorwerpen
- geheel van apparaten en programmatuur dat samen een computersysteem of -netwerk vormt
- dat deel van een computersysteem dat door gebruikers of systeembeheerder|beheerders aan te passen is, zonder wijziging van programmatuur
- een toestand in een toestandsruimte
- elektronenconfiguratie de bezetting van de beschikbare orbitalen door elektronen
Hoe spreek je configuratie uit?
/ˌcɔmfixyˈratsi/
Configuratie bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| c | tientje |
| ɔ | bot |
| m | maan |
| f | fiets |
| i | riet |
| x | acht |
| y | fuut |
| r | rood |
| a | maan |
| t | tak |
| s | sok |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- dat deel van een computersysteem dat door gebruikers of beheerders aan te passen is, zonder wijziging van programmatuur
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| configuraties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘samenstel van figuren’ voor het eerst aangetroffen in 1669
Woordfamilie van configuratie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| configuraties | meervoud | configuratie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van configuratie zijn vastgelegd.