beroepsdeformatie
zelfstandig naamwoord bəˈrupsdefɔrˌma(t)siBetekenis
- in de vrije tijd het gedrag gaan vertonen of taal gaan gebruiken die doorgaans alleen op het werk gebruikt wordt.
- misvorming van een lichaamsdeel als gevolge van langdurig hetzelfde beroep uitoefenen.
Hoe spreek je beroepsdeformatie uit?
/bəˈrupsdefɔrˌmatsi/
Beroepsdeformatie bestaat uit zes lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ə | de |
| r | rood |
| u | boek |
| p | pak |
| s | sok |
| d | dak |
| e | veel |
| f | fiets |
| ɔ | bot |
| m | maan |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord
- misvorming van een lichaamsdeel als gevolge van langdurig hetzelfde beroep uitoefenen
- in de vrije tijd het gedrag vertonen of taal gebruiken die doorgaans alleen op het werk gebruikt wordt figuratively
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| beroepsdeformaties | meervoud |
| beroepsdeformatietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| beroepsdeformatietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van beroep en deformatie met het invoegsel -s-
Woordfamilie van beroepsdeformatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| beroepsdeformaties | meervoud | beroepsdeformatie |
| beroepsdeformatietje | verkleinwoord | beroepsdeformatie |
| beroepsdeformatietjes | verkleinwoord meervoud | beroepsdeformatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van beroepsdeformatie zijn vastgelegd.