initiatie
zelfstandig naamwoord ˌiniˈ(t)ʃa(t)siBetekenis
- inwijding
- met name kennismaking met de eerste beginselen van een tak van wetenschap, kunst of vaardigheid
- het initiëren (inleiden)
Hoe spreek je initiatie uit?
/ˌiniˈtʃatsi/
Initiatie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| i | riet |
| n | nek |
| t | tak |
| ʃ | sjaal |
| a | maan |
| s | sok |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- officiële en plechtige toelating tot een bepaalde groep
- reeks lessen als kennismaking met de eerste beginselen van een tak van wetenschap, kunst of vaardigheid
- op gang brengen van een reactie
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| initiaties | meervoud |
Herkomst
via Frans initiation van Latijn initiatio, in de betekenis van ‘inwijding’ aangetroffen vanaf 1669, op te vatten als naamwoord van handeling van initiëren ww met het achtervoegsel -atie
Woordfamilie van initiatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| initiaties | meervoud | initiatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van initiatie zijn vastgelegd.