conjugatie
zelfstandig naamwoord kɔɲyˈɣatsiBetekenis
- binding
- vervoeging van een werkwoord
Hoe spreek je conjugatie uit?
/kɔnjyˈxatsi/
Conjugatie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| j | ja |
| y | fuut |
| x | acht |
| a | maan |
| t | tak |
| s | sok |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- de flexie van een werkwoord onder invloed van persoon, getal, tijd, wijs
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| conjugaties | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘vervoeging’ voor het eerst aangetroffen in 1540.
Woordfamilie van conjugatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| conjugaties | meervoud | conjugatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van conjugatie zijn vastgelegd.