spatie
zelfstandig naamwoord ˈspa(t)siBetekenis
- tussenruimte tussen twee letters, tekens of woorden
Hoe spreek je spatie uit?
/ˈspatsi/
Spatie bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| s | sok |
| p | pak |
| a | maan |
| t | tak |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| spaties | meervoud |
| spatietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| spatietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘woordscheiding’ voor het eerst aangetroffen in 1892
Woordfamilie van spatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| spaties | meervoud | spatie |
| spatietje | verkleinwoord | spatie |
| spatietjes | verkleinwoord meervoud | spatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van spatie zijn vastgelegd.