observatie
zelfstandig naamwoord ˌɔpsɛrˈva(t)siBetekenis
- waarneming
Hoe spreek je observatie uit?
/ˌɔpsɛrˈvatsi/
Observatie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| p | pak |
| s | sok |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| v | vis |
| a | maan |
| t | tak |
| i | riet |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- wat men met de zintuigen kan waarnemen
- constatering, opmerking
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| observaties | meervoud |
| observatietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| observatietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘waarneming’ voor het eerst aangetroffen in 1485
Woordfamilie van observatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| observaties | meervoud | observatie |
| observatietje | verkleinwoord | observatie |
| observatietjes | verkleinwoord meervoud | observatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van observatie zijn vastgelegd.