annotatie
zelfstandig naamwoord ˌɑnoˈta(t)siBetekenis
- het annoteren
- een verklarende aantekening (bij een tekst), kanttekening
Hoe spreek je annotatie uit?
/ˌɑnoˈtatsi/
Annotatie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| n | nek |
| o | boot |
| t | tak |
| a | maan |
| s | sok |
| i | riet |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- verzorging van de verklarende aantekeningen bij een tekst, afbeelding of andere uiting
- verklarende aantekening bij een tekst, afbeelding of andere uiting
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| annotaties | meervoud |
Herkomst
via Frans annotation of direct van Latijn annotatio, op te vatten als naamwoord van handeling van annoteren met het achtervoegsel -atie, in de betekenis van ‘aantekening’ voor het eerst aangetroffen in 1634
Woordfamilie van annotatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| annotaties | meervoud | annotatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van annotatie zijn vastgelegd.