discriminatie
zelfstandig naamwoord ˌdɪskrimiˈna(t)siBetekenis
- vaststelling van een verschil, het maken van onderscheid
- ongelijke behandeling vanwege kenmerken die er niet toe mogen doen, d.w.z. achterstelling of benadeling van mensen op grond van bepaalde kenmerken als etnische of nationale afkomst, religieuze overtuiging, huidskleur, ras, geslacht, seksuele geaardheid, en leeftijd
Hoe spreek je discriminatie uit?
/ˌdɪskrimiˈnatsi/
Discriminatie bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| k | kat |
| r | rood |
| i | riet |
| m | maan |
| n | nek |
| a | maan |
| t | tak |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| discriminaties | meervoud |
| discriminatietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| discriminatietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
naamwoord van handeling van discrimineren met het achtervoegsel -atie **[1]: van Frans discrimination in de betekenis "vaststelling van een verschil", aangetroffen vanaf 1866 **[2]: van Engels discrimination in de betekenis "ongelijk behandelen", die in de tweede helft van de 20e eeuw de meest gangbare geworden is, parallel aan de ontwikkeling van het Engelse woord.
Woordfamilie van discriminatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| discriminaties | meervoud | discriminatie |
| discriminatietje | verkleinwoord | discriminatie |
| discriminatietjes | verkleinwoord meervoud | discriminatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van discriminatie zijn vastgelegd.