berggeit
zelfstandig naamwoord ˈbɛrᵊˌxɛitBetekenis
- een soort geit die leeft op rotsachtige ondergrond in de bergen
- iemand die heel goed kan klimmen in de bergen
Hoe spreek je berggeit uit?
/ˈbɛrəˌxɛit/
Berggeit bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| b | bak |
| ɛ | bed |
| r | rood |
| ə | de |
| x | acht |
| ɛi | trein |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| berggeiten | meervoud |
| berggeitje | verkleinwoord, enkelvoud |
| berggeitjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van berg zn en geit zn
Woordfamilie van berggeit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| berggeiten | meervoud | berggeit |
| berggeitje | verkleinwoord | berggeit |
| berggeitjes | verkleinwoord meervoud | berggeit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van berggeit zijn vastgelegd.