feit
zelfstandig naamwoord /fɛi̯t/Betekenis
- een gebeurtenis of omstandigheid die werkelijk gebeurd is
Hoe spreek je feit uit?
/fɛit/
Feit bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| f | fiets |
| ɛi | trein |
| t | tak |
Klinkt hetzelfde als fijt.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| feiten | meervoud |
| feitje | verkleinwoord, enkelvoud |
| feitjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘daad, wat werkelijk is’ voor het eerst aangetroffen in 1294
Woordfamilie van feit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| feite | neuter | feit |
| feiten | meervoud | feit |
| feitje | verkleinwoord | feit |
| feitjes | verkleinwoord meervoud | feit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van feit zijn vastgelegd.