absurditeit
zelfstandig naamwoord ɑpsʏrdiˈtɛɪtBetekenis
- dwaasheid
Hoe spreek je absurditeit uit?
/ɑpsʏrdiˈtɛit/
Absurditeit bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɑ | bad |
| p | pak |
| s | sok |
| ʏ | put |
| r | rood |
| d | dak |
| i | riet |
| t | tak |
| ɛi | trein |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| absurditeiten | meervoud |
| absurditeitje | verkleinwoord, enkelvoud |
| absurditeitjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘ongerijmdheid’ voor het eerst aangetroffen in 1658
Woordfamilie van absurditeit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| absurditeiten | meervoud | absurditeit |
| absurditeitje | verkleinwoord | absurditeit |
| absurditeitjes | verkleinwoord meervoud | absurditeit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van absurditeit zijn vastgelegd.