helderheid
zelfstandig naamwoord /'hɛl·dərˌhɛɪt/Betekenis
- het ontbreken van strooiing van licht, een object is scherp waarneembaar
- de intensiteit van uitgezonden licht, luminantie
- zindelijkheid, schoonheid
- geestelijke gesteldheid
- van een geluid doordat de hoge tonen goed aanwezig zijn, - verstaanbaarheid
Hoe spreek je helderheid uit?
/ˈhɛl·dərˌhɛit/
Helderheid bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| ɛ | bed |
| l | land |
| d | dak |
| ə | de |
| r | rood |
| ɛi | trein |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord
- van een geluid doordat de hoge tonen goed aanwezig zijn, -> verstaanbaarheid
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| helderheden | meervoud |
Herkomst
Afgeleid van helder met het achtervoegsel -heid.
Woordfamilie van helderheid
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| helderheden | meervoud | helderheid |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van helderheid zijn vastgelegd.